quinta-feira, 16 de setembro de 2010

DOM FERNANDO ARÊAS RIFAN: ORIENTAÇÕES SOBRE POLÍTICA E ELEIÇÕES


DOM FERNANDO ARÊAS RIFAN
Bispo Titular de Cedamusa
Administrador Apostólico


ORIENTAÇÕES SOBRE POLÍTICA E ELEIÇÕES
AOS SACERDOTES E FIÉIS
DA ADMINISTRAÇÃO APOSTÓLICA PESSOAL
SÃO JOÃO MARIA VIANNEY



Caríssimos sacerdotes e fiéis da nossa Administração Apostólica Pessoal São João Maria Vianney.

Embora não tenha nenhum partido político nem faça campanha partidária, a Igreja pode e deve orientar os seus fiéis sobre a importância de seu voto consciente.

“A Igreja não pode nem deve tomar nas suas próprias mãos a batalha política... não pode nem deve se colocar no lugar do Estado. Mas também não pode nem deve ficar à margem na luta pela justiça. Deve inserir-se nela pela via da argumentação racional e deve despertar as forças espirituais, sem as quais a justiça... não poderá firmar-se nem prosperar” (Papa Bento XVI, Deus caritas est, n. 28).

Com a proximidade das eleições, pois, venho alertá-los para o grave dever de votar corretamente, com consciência cristã, escolhendo o melhor candidato, segundo os critérios que passamos a apresentar.

1. GRAVIDADE DA SITUAÇÃO POLÍTICA ATUAL

A situação política atual é de fato decadente. Parece estar falando de nosso tempo o notável Eça de Queirós, que, em 1871, escrevera com sua verve inconfundível: “Estamos perdidos há muito tempo... O país perdeu a inteligência e a consciência moral. Os costumes estão dissolvidos, as consciências em debandada. Os caracteres corrompidos. A prática da vida tem por única direção a conveniência. Não há princípio que não seja desmentido. Não há instituição que não seja escarnecida. Ninguém se respeita... Ninguém crê na honestidade dos homens públicos... A classe média abate-se progressivamente na imbecilidade e na inércia. O povo está na miséria. Os serviços públicos são abandonados a uma rotina dormente. O Estado é considerado na sua ação fiscal como um ladrão e tratado como um inimigo. A certeza deste rebaixamento invadiu todas as consciências. Diz-se por toda a parte, o país está perdido! Algum opositor do atual governo? Não!”

E, parece que a crise vem de longe, nesse nosso país, desde que trocaram o nome cristão de “Terra de Santa Cruz” pelo de Brasil, como escreveu o historiador Simão de Vasconcelos: “...Terra de Santa Cruz, título que depois converteu a cobiça dos homens em Brasil, contentes do nome de outra madeira bem diferente do da cruz e de efeitos bem diversos”.

Infelizmente, a corrupção eleitoral ainda é um problema enraizado na mentalidade do nosso povo. Muitos acham natural a troca do voto por algum favor do candidato. É preciso instalar uma nova consciência política e mudar a situação com o nosso voto. Voto não se vende. “Voto não tem preço, tem conseqüências”. Não vote apenas levado pela propaganda, pela maioria, pelo interesse financeiro pessoal ou por pressão. Cada um é responsável pelo seu voto e suas conseqüências.

E a corrupção econômica não é a única nem a mais importante. Pior ainda é a corrupção dos costumes, da moral e, sobretudo, das idéias, com a implantação do relativismo, do materialismo e do ateísmo. Como cristãos, nós sabemos que a base da moral e da ética é a lei de Deus, natural e positiva, traduzida na conduta pelo que se chama o santo temor de Deus, ou a consciência reta e timorata. Uma vez perdido o santo temor de Deus, perde-se a retidão da consciência, que passa a ser regida pelas paixões.

É importante conhecer e divulgar informações a respeito dos candidatos: quem são eles, que é que já realizaram em prol da população, qual é a sua história, quais são suas propostas, suas idéias, a quem apóiam e estão ligados, sua origem política, seu partido e qual a linha ideológica do seu partido.

É fundamental discernir o perfil ético e as verdadeiras motivações dos que se apresentam como candidatos. É necessário também examinar o programa do partido ao qual está filiado o candidato. Não vote em candidatos despreparados e sem metas claras, incapazes de uma política consistente: eles serão facilmente manobrados por outros. Desconfie de candidatos oportunistas, dos que praticam a compra de votos, prometendo favores. É bom desconfiar de candidatos sustentados por campanhas financeiras vultosas que facilitam a compra de votos, pois eles podem tentar recuperar, de alguma forma, o investimento realizado, utilizando-se dos privilégios adquiridos no exercício da função publica. E não vote em partidos cujo programa contenha princípios contra a lei natural e cristã.

Entrevista al Santo Padre durante el vuelo hacia Gran Bretaña



"Diría que una Iglesia que busca sobre todo ser atractiva, estaría ya en un camino equivocado. Porque la Iglesia no trabaja para sí, no trabaja para aumentar los propios números, el propio poder. La Iglesia está al servicio de Otro, sirve no para sí misma, para ser un cuerpo fuerte, sino para hacer accesible el anuncio de Jesucristo, las grandes verdades, las grandes fuerzas de amor y de reconciliación que han aparecido en esta figura y que vienen siempre de la presencia de Jesucristo".

Benedicto XVI


Presentamos aquí la traducción al español de la entrevista brindada por el Papa Benedicto XVI durante el vuelo hacia Gran Bretaña. El texto que presentamos no es el oficial, pues la Santa Sede aún no lo ha publicado.


Ha habido polémicas durante la preparación del viaje, Gran Bretaña ha sido presentada como un país anticatólico. ¿Usted está preocupado?

Debo decir que no estoy preocupado, ya que cuando estuve en Francia se había dicho que era el país más anticlerical, con fuertes corrientes anticlericales y con un mínimo número de fieles; cuando fui a la República Checa, se dijo que sería el país más antirreligioso de Europa y también anticlerical. De este modo, todos los países occidentales, cada uno según su modo específico, según la propia historia, tienen muchas corrientes anticlericales y anticatólicas pero tienen también siempre una fuerte presencia de fe. Así, en Francia y en la República Checa he visto y vivido una calurosa acogida por parte de la comunidad católica, una fuerte atención por parte de agnósticos que sin embargo están en búsqueda, quieren conocer y encontrar los valores que llevan adelante a la humanidad y han estado muy atentos por si podrían escuchar de mí algo en este sentido, y la tolerancia y el respeto de cuantos son anticatólicos. Actualmente, Gran Bretaña tiene su propia historia de anticatolicismo, esto es evidente, pero es también un país con su historia de tolerancia. Estoy seguro de que, por una parte, habrá una acogida positiva de los católicos y de los creyentes, atención de cuantos buscar cómo ir adelante en este tiempo nuestro, y respeto y tolerancia recíproca donde hay un anticatolicismo. Voy adelante con gran valentía y con alegría.


El Reino Unido, como muchos otros países occidentales, es considerado un país secular, con un fuerte movimiento de ateísmo también con motivaciones culturales. Sin embargo, hay también signos de que la fe religiosa, en particular en Jesucristo, está todavía viva a nivel personal. ¿Qué puede significar esto para católicos y anglicanos? ¿Se puede hacer algo para mostrar a la Iglesia como institución más creíble y atractiva para todos?

Diría que una Iglesia que busca sobre todo ser atractiva, estaría ya en un camino equivocado. Porque la Iglesia no trabaja para sí, no trabaja para aumentar los propios números, el propio poder. La Iglesia está al servicio de Otro, sirve no para sí misma, para ser un cuerpo fuerte, sino para hacer accesible el anuncio de Jesucristo, las grandes verdades, las grandes fuerzas de amor y de reconciliación que han aparecido en esta figura y que vienen siempre de la presencia de Jesucristo. En este sentido, la Iglesia no busca el propio atractivo sino que debe ser transparente para Jesucristo. Y en la medida en que no está para sí misma, como cuerpo fuerte y poderoso en el mundo, sino que se hace sencillamente voz de Otro, se convierte realmente en transparencia para la gran figura de Cristo y las grandes verdades que ha traído a la humanidad, la fuerza del amor. En este momento, se escucha y se acepta que la Iglesia no debería considerarse a sí misma sino ayudar a considerar a Otro, y ella misma ha de ver y hablar de Otro y por Otro. En este sentido, me parece también que anglicanos y católicos tienen el mismo deber, la misma dirección que tomar. Si anglicanos y católicos ven ambos que no sirven para sí mismos sino que instrumentos para Cristo, amigos del Esposo como dice san Juan, si ambos siguen la prioridad de Cristo y no de sí mismos, entonces van juntos. Porque entonces la prioridad de Cristo los une y no son ya competidores, cada uno buscando el mayor número, sino que están juntos en el compromiso por la verdad de Cristo que entra en este mundo, y de este modo se encuentran también recíprocamente en un verdadero y fecundo ecumenismo.


Como es conocido y como ha sido puesto de relieve también por recientes encuestas, el escándalo de los abusos sexuales ha sacudido la confianza de los fieles en la Iglesia. ¿Cómo piensa que puede contribuir a restablecer esta confianza?

En primer lugar, debo decir que estas revelaciones han sido para mí un shock, son una gran tristeza. Es difícil entender cómo fue posible esta perversión del ministerio sacerdotal. El sacerdote, en el momento de la ordenación, preparado por años para este momento, dice sí a Cristo para hacerse su voz, su boca, su mano, y servir con toda la existencia para que el buen Pastor que ama, que ayuda y que guía a la verdad esté presente en el mundo. Es difícil comprender cómo un hombre que ha hecho y dicho esto puede luego caer en esta perversión, es una gran tristeza, una tristeza también que la autoridad de la Iglesia no fuera suficientemente vigilante y suficientemente veloz y decidida para tomar las medidas necesarias. Por todo esto, estamos en un momento de penitencia, de humildad, de renovada sinceridad, como escribí a los obispos irlandeses. Me parece que ahora debemos realizar precisamente un tiempo de penitencia, un tiempo de humildad, y renovar y aprender nuevamente la sinceridad absoluta. En cuanto a las víctimas, diría que tres cosas son importantes. El primer interés son las víctimas, cómo podemos reparar, qué podemos hacer para ayudar a estas personas a superar este trauma, a reencontrar la vida, a reencontrar también la confianza en el mensaje de Cristo. El compromiso por las víctimas es la primera prioridad con ayudas materiales, psicológicas y espirituales. Lo segundo es el problema de las personas culpables: la justa pena, excluirlos de toda posibilidad de acceso a los jóvenes, porque sabemos que ésta es una enfermedad, que la libre voluntad no funciona donde está esta enfermedad y, por lo tanto, debemos proteger a estas personas contra sí mismas y encontrar la manera de ayudarlas y protegerlas de sí mismas y excluirlas de todo acceso a los jóvenes. Y el tercer punto es la prevención y la educación en la elección de los candidatos al sacerdocio. Estar atentos de tal modo que, según las posibilidades humanas, se excluyan futuros casos. Quisiera en este momento también agradecer al episcopado británico por su atención y por su colaboración tanto con la Sede de Pedro como con las instancias públicas y la atención por las víctimas y por el derecho. Creo que el episcopado británico ha hecho y hace un gran trabajo. Por eso, estoy muy agradecido.


Santidad, la figura del cardenal Newman es muy significativa para usted. Y para el cardenal Newman usted hace la excepción de presidir su beatificación. ¿Piensa que su recuerdo puede ayudar a superar las divisiones entre anglicanos y católicos? ¿Y cuáles son los aspectos de su personalidad sobre los que desea poner el acento más fuerte?

El Cardenal Newman es sobre todo, por una parte, un hombre moderno que ha vivido todo el problema de la modernidad, que ha vivido también el problema del agnosticismo, de la imposibilidad de conocer a Dios, de creer. Un hombre que ha estado durante toda su vida en camino, en camino de dejarse transformar por la verdad en una búsqueda de gran sinceridad y de gran disponibilidad de conocer y de encontrar y aceptar el camino para la verdadera vida. Esta modernidad interior de su vida implica la modernidad de su fe. No es una fe en fórmulas de un tiempo pasado sino una fe personalísima, vivida, sufrida, encontrada en un largo camino de renovación y de conversiones. Es un hombre de gran cultura que, por una parte, participa en nuestra cultura escéptica de hoy, en la cuestión de si podemos entender algo cierto sobre la verdad del hombre y de cómo podemos llegar a la convergencia de las verosimilitudes. Un hombre que, con una gran cultura de conocimiento de los padres de la Iglesia, ha estudiado y renovado la génesis y el don de la fe, reconocida así la figura esencialmente interior. Es un hombre de una gran espiritualidad, de un gran humanismo, un hombre de oración, de una relación profunda con Dios y, por eso, de una relación profunda también con los hombres de su tiempo y del nuestro tiempo. Señalaría, por lo tanto, tres elementos: modernidad de su existencia con todas las dudas y los problemas de nuestro ser de hoy; cultura grande, conocimiento de los grandes tesoros de la cultura de la humanidad, disponibilidad de búsqueda permanente, de renovación permanente; y espiritualidad, vida espiritual con Dios, dan a este hombre una grandeza excepcional para nuestro tiempo y por eso es una figura de doctor de la Iglesia para nosotros y para todos, y también un puente entre anglicanos y católicos.


Esta visita es considerada con el rango de una visita de Estado. ¿Hay sintonía con las autoridades inglesas, en particular respecto a los grandes desafíos del mundo actual?

Estoy muy agradecido a Su Majestad la Reina Isabel II, que ha querido dar a esta visita el rango de visita de Estado, que sabe expresar el carácter público de esta visita y también la responsabilidad común de la política y de la religión para el futuro del continente y también para el futuro de la humanidad, la gran responsabilidad común para que los valores que crean justicia y política y que vienen de la religión estén juntos en camino de nuestro tiempo. Naturalmente, este hecho de que jurídicamente es una visita de Estado no hace que mi visita sea un hecho político porque si el Papa es jefe de Estado esto es sólo un instrumento para garantizar la independencia de su anuncio y el carácter público de su labor de pastor. En este sentido, también la visita de Estado permanece como sustancial y esencialmente una visita pastoral, es decir, una visita en la responsabilidad de la fe por la cual el Sumo Pontífice, el Papa, existe y este carácter de visita de Estado pone en el centro de la atención precisamente las coincidencias entre los intereses de la política y de la religión. La política sustancialmente es creada para garantizar justicia, y con la justicia la libertad. Pero la justicia es un valor moral, un valor religioso, y así la fe, el anuncio del Evangelio, se vincula en el punto justicia con la política y aquí nacen los intereses comunes. Gran Bretaña tiene un gran experiencia y una gran actividad en la lucha contra los males de este tiempo, la miseria, la pobreza, las enfermedades, la droga, y todos estas luchas contra la miseria, la pobreza, las esclavitudes del hombre, son también fines de la fe porque son fines de la humanización del hombre para que sea restituida la imagen de Dios contra las destrucciones y las devastaciones. El segundo deber común es el compromiso por la paz en el mundo y la capacidad de vivir la paz, la educación para la paz, crear las virtudes que hacen al hombre capaz de paz. Y finalmente, el elemento esencial de la paz es el diálogo de las religiones, la tolerancia, la apertura del hombre al otro. Y esto es un profundo objetivo tanto de Gran Bretaña como sociedad como de la fe católica, de abrir el corazón, de abrir al diálogo, de abrir a la verdad, al camino común de la humanidad y a reencontrare los valores que son fundamento de nuestro humanismo


Fuente: Il Giornale
Traducción: La Buhardilla de Jerónimo

Visita Papal ao Reino Unido ao vivo



Quem desejar acompanhar a visita do Santo Padre ao Reino Unido
pode acessar a página
que transmite ao vivo cada momento da programação.

quarta-feira, 15 de setembro de 2010

Rezemos pelo Santo Padre na sua Viagem Apostólica ao Reino Unido



PROGRAMAÇÃO

Encontro com as Autoridades no Parque do Palácio Real de Holyroodhouse (Edimburgo, 16 de setembro de 2010)

Santa Missa no Bellahouston Park (Glasgow, 16 de setembro de 2010)

Encontro com o mundo da Educação Católica na Capela e no Campo Esportivo do St Mary’s University College em Twickenham (London Borough of Richmond, 17 de setembro de 2010)

Encontro com o líderes de outras religiões no Waldegrave Drawing Room do St Mary’s University College em Twickenham (London Borough of Richmond, 17 de setembro de 2010)

Visita de cortesia ao Arcebispo de Canterbury no Lambeth Palace (London Borough of Richmond, 17 de setembro de 2010)

Encontro com os expoentes da sociedade civil, do mundo acadêmico, cultural e empresarial, com o Corpo Diplomático e com os líderes religiosos no Westminster Hall (City of Westminster, 17 de setembro de 2010)

Celebração Ecumênica no Westminster Abbey (City of Westminster, 17 de setembro de 2010)

Santa Missa na Catedral do Preciosíssimo Sangue de Nosso Senhor Jesus Cristo (City of Westminster, 18 de setembro de 2010)

Visita à Casa de Repouso para Idosos St. Peter's Residence (London Borough of Lambeth, 18 de setembro de 2010)

Vigília de Oração pela Beatificação do Cardeal John Henry Newman no Hyde Park (City of Westminster, 18 de setembro de 2010)

Santa Missa com a Beatificação do Venerável Cardeal John Henry Newman no Cofton Park de Rednal (Birmingham, 19 de setembro de 2010)

Recitação do Angelus Domini (Birmingham, 19 de setembro de 2010)

Encontro com os Bispos da Inglaterra, Gales e Escócia na Capela do Francis Martin House do Oscott College (Birmingham, 19 de setembro de 2010)

Cerimônia de despedida (Aeroporto Internacional de Birmingham, 19 de setembro de 2010)





Christus vincit! Christus regnat! Christus Ímperat.

Exáudi, Christe. Ecclésiæ sanctæ Dei
salus perpétua. Redémptor mundi, tu
illam ádiuva. Sancta María, tu illam
ádiuva. Sancte Ióseph, tu illam ádiuva.
Sancte Míchaël, tu illam ádiuva.

Christus vincit! Christus regnat! Christus Ímperat.

Exáudi, Christe. Benedicto Summo
Pontífici et universáli Papæ: vita.
Salvátor mundi, tu illum ádiuva. Sancte
Petre, tu illum ádiuva. Sancte Páule, tu
illum ádiuva.

Christus vincit! Christus regnat! Christus Ímperat.

Rex régum! / Rex noster! / Spes nostra!
Glória nostra! / Misericórdia nostra!
Auxílium nostrum! / Fortitúdo nostra!
Arma nostra invictíssima! Murus
noster inexpugnábilis! Defénsio et exaltátio
nostra! Lux, via et vita nostra!

Christus vincit! Christus regnat! Christus Ímperat.

Ipsi soli impérium, laus et iubilátio, per
infiníta sæcula sæculórum. Amen.

Christus vincit! Christus regnat! Christus Ímperat.

Témpora bona véniat! Pax Christi
véniat! Redémptis sánguine Christi
felíciter! Regnum Christi véniat! Deo grátias! Amen.

Christus vincit! Christus regnat! Christus Ímperat.

Tudo sobre PT e legalização do aborto, ou seja, o direito de matar inocentes!


Clique no play e permita-se conhecer a história completa das iniciativas do governo Lula – do partido do Lula, o PT – pela legalização do aborto no Brasil. É disso que trata o vídeo acima baseado em vasta documentação, um trabalho de pesquisa que ajudará a todos conhecerem a profunda ligação entre o PT e a promoção do aborto em nosso país.

Envie o vídeo aos amigos, apresente-o ao seu grupo de jovens, catequese, à sua paróquia e seja você também um dos brasileiros que farão de tudo para colaborar com os planos divinos de salvar o Brasil deste flagelo.

E lembre-se: por meio do nosso voto podemos dizer não a esse plano iníquo.

Fonte: Vida sim, aborto não!

NOSSA SENHORA DAS DORES, ROGAI POR NÓS




Stabat Mater dolorosa
Juxta Crucem lacrimosa
Dum pendebat Filius

Cujus animam gementem
Contristatam et dolentem
Pertransivit gladius

O quam tristis et afflicta
Fuit illa benedicta
Mater Unigeniti!

Quae moerebat et dolebat
Et tremebat cum videbat
Nati poenas inclyti

Quis est homo, qui non fleret
Christi Matrem si videret
In tanto supplicio?

Quis non posset contristari
Piam Matrem contemplari
Dolentem cum Filio?

Pro peccatis suae gentis
Vidit Jesum in tormentis
Et flagellis subditum

Vidit suum dulcem natum
Morientem desolatum
Dum emisit spiritum

Eia Mater, fons amoris
Me sentire vim doloris
Fac, ut tecum lugeam

Fac ut ardeat cor meum
In amando Christum Deum
Ut sibi complaceam

Sancta Mater, istud agas
Crucifixi fige plagas
Cordi meo valide

Tui nati vulnerati
Tam dignati pro me pati
Poenas mecum divide

Fac me tecum pie flere
Crucifixo condolere
Donec ego vixero

Juxta Crucem tecum stare
Et me tibi sociare
In planctu desidero

Virgo virginum praeclara
Mihi jam non sis amara
Fac me tecum plangere

Fac ut portem Christi mortem
Passionis fac consortem
Et plagas recolere

Fac me plagis vulnerari
Cruce hac inebriari
Et cruore Filii

Inflammatus et accensus
Per te, Virgo, sim defensus
In die judicii

Fac me Cruce custodiri
Morte Christi praemuniri
Confoveri gratia

Quando corpus morietur
Fac ut animae donetur
Paradisi gloria
Amen